AMSTERDAM - Woensdag precies tien jaar geleden stapten acht mensen een huis in Almere binnen waar ze 106 dagen, 24 uur per dag, door camera's werden gevolgd. Het zorgde voor een revolutie op televisie.
Afgesloten van de buitenwereld, geen privacy: niets anders dan smakeloos en ethisch onverantwoord. En hoe zouden die zorgvuldig gecaste bewoners er psychisch wel niet aan toe zijn aan het eind van de rit? In de aanloop naar het eerste seizoen in 1999 werd Big brother net zo fel bekritiseerd als De gouden kooi een paar jaar geleden.
Het programma uit de koker van John de Mol zorgde voor een revolutie op televisie. Reality tv bestond al, maar werd door Big brother tot grote hoogte opgestuwd en de onbekende Nederlander die tot een ster uitgroeide deed zijn intrede. 'Laat je niet gek maken!'-Ruud, Karin en Bart (als winnaar met 250.000 gulden vertrokken): stuk voor stuk werden ze als helden omarmd.
Het overheersende gevoel na 106 dagen Big brother I: er gebeurde niets. De bewoners hingen hoofdzakelijk op de gele banken. Na het gedwongen vertrek van de Tilburgse Sabine groeiden sluimerende irritaties niet meer uit tot conflicten. Alle huisgenoten waren 'maatjes'. Niet bevorderlijk voor spannende televisie.